Herinner je je Google Glass nog? Ruim tien jaar geleden liepen tech-pioniers met een opzichtige glazen prisma boven hun oog over straat. Het zag er futuristisch en ronduit ongemakkelijk uit. De dragers kregen al snel een weinig vleiende bijnaam en het project stierf een stille dood voor consumenten. Vandaag de dag is de situatie compleet omgeslagen. Wie nu een bril met camera, microfoons en kunstmatige intelligentie draagt, valt nauwelijks nog op. De nieuwste generatie AI-brillen ziet eruit als een doodgewoon montuur dat je zo bij de opticien op de hoek haalt.

Toch brengt die onzichtbaarheid een zakelijk en sociaal spanningsveld met zich mee. Of je nu een onderhandeling voert, op de winkelvloer staat of een personeelsgesprek aangaat: het is prettig om te weten of iemand een privégesprek stilletjes vastlegt of continu data doorstuurt naar een cloudmodel. Gelukkig zijn er duidelijke signalen waarmee je een slimme bril vrijwel direct ontmaskert.

Let op de details in het montuur

Hoewel fabrikanten er alles aan doen om de elektronica te verstoppen, blijven de wetten van de fysica onverbiddelijk. Een bril met microfoons, accu’s, luidsprekers en een processor heeft simpelweg meer volume nodig dan een standaard acetaat montuur.

Kijk allereerst naar de brilpoten (de veren). Bij een AI-bril zijn deze steevast aanzienlijk dikker dan normaal, vooral dicht bij het scharnier. Hier bevinden zich immers de batterijen en de touch-bediening. Daarnaast verraadt het voorstuk zich vaak in de hoeken van het frame: wie goed kijkt, ziet aan één of beide zijden een donker cirkeltje ter grootte van een speldenknop zitten. Dat is de cameralens. Fabrikanten zijn wettelijk verplicht om een indicatielampje (LED) te laten branden wanneer de opnamefunctie actief is, maar in fel zonlicht of na een handige aanpassing met een likje nagellak is dat lampje lang niet altijd direct zichtbaar.

Let op afwijkende lichaamstaal en gebaren

Naast de hardware geeft het gedrag van de drager vaak het meeste weg. Iemand met een AI-bril vertoont specifieke gewoontes:

* Frequente aanrakingen bij het montuur: Het aantikken of vegen over de rechterpoot is de primaire manier om commando's te geven, foto's te schieten of het volume aan te passen.

* Praten zonder telefoon: Een drager die schijnbaar in zichzelf mompelt met een zachte, monotone stem, dicteert vaak een prompt aan zijn AI-assistent.

* De starre 'camera-blik': Omdat de camera precies registreert wat het hoofd ziet, zal iemand die een foto of video maakt zijn hoofd opvallend stil en recht op het onderwerp richten, vaak net een seconde langer dan natuurlijk aanvoelt.

De juridische grens: privacy en de AVG

In Nederland en de bredere Europese Unie is de wetgeving glashelder. Onder de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) mag je niet zomaar personen herkenbaar filmen of opnemen zonder hun uitdrukkelijke toestemming, zeker niet in niet-openbare ruimtes zoals kantoren, behandelkamers of magazijnen.

Voor ondernemers en leidinggevenden is dit een serieus aandachtspunt. Waar het meenemen van een smartphone naar een vertrouwelijke meeting al aan regels gebonden kan zijn, glipt een bril makkelijk onder de radar. Het is verstandig om het bedrijfsreglement rondom gegevensbescherming en geheimhouding te actualiseren: leg expliciet vast waar wearables met opnamecapaciteit wel en niet zijn toegestaan.

De ondernemersblik: kans of risico?

Voor de e-commerce- en telecomsector bieden deze apparaten tegelijkertijd enorme kansen. Denk aan orderpickers die handsfree instructies krijgen via slimme audio, monteurs die realtime meekijkende AI-ondersteuning ontvangen, of verkoopmedewerkers die direct productspecificaties opvragen zonder naar een scherm te hoeven staren.

De techniek is fascinerend en biedt enorme efficiëntiewinst. Zolang de maatschappelijke acceptatie en duidelijke gedragsregels echter achterblijven, blijft alertheid geboden. Een oplettende blik op het montuur van je gesprekspartner is tegenwoordig geen overbodige luxe.